Uczelnia w Łodzi porządkuje kampus: POLITECHNIKA ŁÓDZKA z pozwoleniem na rozbiórkę obiektu o kubaturze 8 984 m3
Polska uczelnia techniczna przygotowuje przestrzeń pod kolejne przekształcenia swojej bazy lokalowej – POLITECHNIKA ŁÓDZKA uzyskała formalną zgodę na wyburzenie istniejącego budynku na terenie miasta Łódź. Jak wynika z oficjalnych danych udostępnionych w rejestrze RWDZ prowadzonym przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego (GUNB), decyzja zatwierdzająca rozbiórkę została wydana 2026-10-06 przez Prezydenta Miasta Łódź. Przedmiotem postępowania jest obiekt budowlany inny niż budynek mieszkalny jednorodzinny, oznaczony w procedurze ewidencyjnej jako Kategoria IX, o całkowitej kubaturze 8 984 m3. Decyzja ta stanowi kolejny formalny krok w wieloletnim procesie reorganizacji i modernizacji infrastruktury akademickiej w stolicy województwa łódzkiego.
Decyzja administracyjna w rejestrze RWDZ: komplet danych formalnych
W publicznym Rejestrze Wniosków, Decyzji i Zgłoszeń (RWDZ), za którego prowadzenie odpowiada Główny Urząd Nadzoru Budowlanego (GUNB), pojawiła się nowa pozycja dotycząca inwestycji realizowanych przez sektor szkolnictwa wyższego. Zarejestrowana sprawa dotyczy bezpośrednio zamierzenia budowlanego opisanego jako „rozbiórka istniejącego obiektu budowlanego”.
Procedura administracyjna toczyła się w Urzędzie Miasta Łodzi pod sygnaturą urzędową 581751 UA.V. Wniosek złożony przez inwestora – którym jest POLITECHNIKA ŁÓDZKA – został zarejestrowany w centralnym systemie pod numerem ST-LO-LD/WNIOSEK/12055/2026. Organem wydającym rozstrzygnięcie był Prezydent Miasta Łódź, reprezentowany przez właściwy departament architektury i urbanistyki. Finałem postępowania stało się wydanie decyzji administracyjnej o numerze DPRG-UA-V.1698.2026 z datą 2026-10-06.
Zgodnie z zapisami w rejestrze, przedsięwzięcie sklasyfikowano jako obiekt budowlany inny niż budynek mieszkalny jednorodzinny. Kluczowym parametrem fizycznym wskazanym w dokumentacji jest kubatura wynosząca dokładnie 8 984 m3. Skala ta odpowiada średniej wielkości obiektowi dydaktycznemu, badawczemu bądź technicznemu, typowemu dla historycznie ukształtowanych kampusów uczelnianych.
Kategoria IX w Prawie budowlanym – funkcja i rygory prawne
Wpis w rejestrze jednoznacznie kwalifikuje likwidowany obiekt do Kategori IX. Zgodnie z załącznikiem do ustawy Prawo budowlane, Kategoria IX obejmuje budynki kultury, nauki i oświaty. W katalogu tym mieszczą się m.in. szkoły wyższe, obiekty dydaktyczne, laboratoria, placówki badawcze, archiwa, a także domy studenckie oraz internaty.
Zaliczenie budynku do tej grupy niesie ze sobą określone konsekwencje formalnoprawne. W polskim porządku prawnym obiekty nauki i oświaty podlegają szczególnemu nadzorowi ze względu na bezpieczeństwo powszechne oraz publiczny charakter użytkowania. Obiekty Kategori IX charakteryzują się wysokim współczynnikiem kategorii obiektu (k = 4,0 w tabelach ustawowych), a ich budowa lub gruntowna zmiana sposobu użytkowania wymaga uzyskania formalnego pozwolenia na użytkowanie po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli organu nadzoru budowlanego.
W przypadku prac rozbiórkowych obiekt o kubaturze 8 984 m3 i przeznaczeniu publiczno-edukacyjnym nie mógł zostać wyburzony na podstawie uproszczonego zgłoszenia. Wymóg uzyskania pełnego pozwolenia na rozbiórkę gwarantuje weryfikację bezpieczeństwa konstrukcyjnego sąsiednich obiektów kampusu, ocenę gospodarki odpadami budowlanymi oraz prawidłowe odłączenie instalacji technicznych, w tym laboratoryjnych i grzewczych.
Kontekst inwestycyjny: Politechnika Łódzka i modernizacja kampusu
Wydana decyzja DPRG-UA-V.1698.2026 wpisuje się w szerszy trend przeobrażeń przestrzennych Politechniki Łódzkiej. Uczelnia od lat prowadzi systematyczną restrukturyzację swojego zasobu nieruchomości, zlokalizowanego w centralnej części Łodzi, w rejonie ulic Stefana Żeromskiego, ks. I. Skorupki, B. Stefanowskiego oraz Wólczańskiej.
Najbardziej widocznym symbolem modernizacji uczelni stał się w ostatnich latach kompleks Alchemium – „Magia chemii jutra”, wybudowany dla Wydziału Chemicznego PŁ. Projekt o łącznej kubaturze 59 123 m³ i powierzchni użytkowej ponad 10 455 m², zrealizowany nakładem przekraczającym 113 mln zł, dostarczył uczelni nowoczesną przestrzeń konferencyjno-audytoryjną oraz ponad 130 laboratoriów badawczych. Zastąpienie dawnych, zdekapitalizowanych obiektów nową infrastrukturą uwolniło przestrzeń w starszych budynkach i otworzyło drogę do uporządkowania historycznej tkanki kampusu.
Władze Politechniki Łódzkiej, wdrażając dokumenty strategiczne – w tym Wizję Strategiczną 2025–2050 oraz Strategię 2025–2030 – konsekwentnie stawiają na optymalizację kosztów eksploatacji i redukcję śladu węglowego. Wiele obiektów wzniesionych w technologiach z lat 60. i 70. XX wieku generuje wysokie koszty ogrzewania i nie spełnia aktualnych norm przeciwpożarowych ani standardów dostępności dla osób ze szczególnymi potrzebami. Analizy techniczno-ekonomiczne na uczelni niejednokrotnie wykazywały, że gruntowna przebudowa i termomodernizacja wysłużonych gmachów potrafi być od 2,5 do 3 razy droższa niż budowa nowoczesnego, energooszczędnego obiektu o zbliżonej powierzchni użytkowej.
Równolegle na terenie kampusu realizowane są inicjatywy podnoszące jakość przestrzeni wspólnych, takie jak projekty z programu „Idea Box” (m.in. ekologiczne strefy wypoczynku i zielone patio „UrbanO₂”), czy głęboka modernizacja energetyczna budynku A7 pod kątem Centrum Projektowania Uniwersalnego. Wyburzenia obiektów niefunkcjonalnych są więc naturalnym elementem robienia miejsca pod nowe zamierzenia kubaturowe lub strefy zieleni i rekreacji.
Przekształcenia przestrzenne w sektorze szkolnictwa wyższego
Rozbiórka obiektu o kubaturze 8 984 m3 w Łodzi to reprezentatywny przykład wyzwań, przed którymi stoją polskie uczelnie publiczne. Zarządzanie wielohektarowymi kampusami miejskimi wymaga wyważenia pomiędzy zachowaniem ciągłości dydaktyczno-naukowej a koniecznością dostosowywania bazy materialnej do wymogów nowoczesnej gospodarki i standardów laboratoryjnych.
Uzyskanie decyzji przez Politechnikę Łódzką otwiera drogę do fizycznego uporządkowania działki i przygotowania terenu pod przyszłe inwestycje rozwojowe. Choć rejestr RWDZ rejestruje formalnie sam fakt zgody na rozbiórkę, w praktyce akademickiej tego typu operacje stanowią wstępny, niezbędny etap w cyklu życia infrastruktury uczelnianej, umożliwiający sukcesywną wymianę wyeksploatowanych zasobów na nowoczesne budownictwo edukacyjne.
