Nowa decyzja: poczwórny pensjonat od AIR TOURS POLAND SP. Z O.O. w mieście Zakopane
Inwestycje w sektorze turystycznym budzą wiele emocji, szczególnie gdy ich docelową lokalizacją jest Zakopane. 18 września 2026 roku zapadła kluczowa decyzja administracyjna, na mocy której zatwierdzono potężne i wzbudzające dyskusję zamierzenie budowlane. W praktyce oznacza to, że powstanie tam nowy pensjonat – a dokładnie kompleks składający się z czterech takich budynków. Inwestorem odpowiedzialnym za ten wielkogabarytowy projekt jest warszawska spółka AIR TOURS POLAND SP. Z O.O., a sama procedura urzędowa, tocząca się na szczeblu samorządowym od 2022 roku, ostatecznie dobiegła do finałowego etapu wydania zgody.
Dane, które udostępnia publiczny rejestr RWDZ (GUNB), szczegółowo określają ramy prawne i gabaryty całego zatwierdzonego przedsięwzięcia. Według wpisów, rodzaj inwestycji to Obiekt budowlany inny niż budynek mieszkalny jednorodzinny, a wskazana oficjalnie w dokumentacji lokalizacja to Zakopane, woj. małopolskie. Samo zamierzenie budowlane zostało scharakteryzowane w bazie dość oszczędnie jako budowa nowego/nowych obiektów budowlanych. Organ wydajacy w tym przypadku, czyli Starosta Powiatu Zakopane, ostatecznie zatwierdził dokument oznaczony jako numer decyzji: 326/2026. Jak zapisano w kartotece, data wydania decyzji to 2026-09-18. Tym, co najbardziej rzuca się w oczy w specyfikacji technicznej, są liczby. Zadeklarowana kubatura wynosi aż 18 620,2 m3, a wyznaczona kategoria obiektu to XIV, co w polskim prawie budowlanym odpowiada wprost budynkom przeznaczonym na zakwaterowanie turystyczne i rekreacyjne. Oficjalny numer wniosku w rejestrze to ST-MA-ZA/WNIOSEK/17304/2026, podczas gdy numer sprawy w urzedzie przypisano do sygnatury AB.6740.410.2022.AL.
Złożoność i długotrwałość procedur – co bezpośrednio sugeruje data z sygnatury wskazująca na rok 2022 – nie jest w tym procesie dziełem przypadku. Kompleks u podnóża Tatr planowany przez AIR TOURS POLAND SP. Z O.O. to najprawdopodobniej pokłosie oraz kontynuacja niezwykle głośnej sprawy z okolic ulicy Bogdańskiego. To właśnie tam, na uchodzącym niegdyś za spokojne, ciche i zalesione rezydencjalne osiedle, ten sam inwestor już kilka lat temu zaplanował wzniesienie czterech gigantycznych budynków noclegowych. Projekt natychmiast wywołał stanowcze, głośne protesty okolicznych mieszkańców, którzy obawiali się zabetonowania okolicy. W 2025 roku interweniował wojewoda małopolski, który uchylił uprzednio wydane przez niższą instancję pozwolenie na budowę. Uzasadnieniem tak radykalnej interwencji były poważne naruszenia procedur – przede wszystkim całkowite wykluczenie sąsiadów z toczącego się postępowania. Bezpodstawne odebranie im statusu strony na długi czas uniemożliwiło wnoszenie formalnych sprzeciwów i obronę własnego interesu społecznego. W efekcie wojewoda nakazał ponowne rozpatrzenie sprawy od podstaw. Świeża, pomyślna dla dewelopera decyzja z 18 września 2026 roku wydaje się stanowić finał tego wieloletniego maratonu biurokratycznego.
Należy zauważyć, że działalność i model biznesowy AIR TOURS POLAND SP. Z O.O. w stolicy Tatr od wielu lat budzą duże napięcia na styku deweloper–społeczność. Spółka jest kojarzona z prowadzeniem projektów, które do granic możliwości testują wytyczne miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Najlepszym, powszechnie znanym na Podhalu dowodem tego podejścia jest ich inwestycja przy ulicy Droga do Białego. W miejscu, w którym dawniej znajdował się znany turystom historyczny obiekt „Malva”, spółka zainicjowała budowę kolosalnego apartamentowca. Budynek, przez lokalną prasę szybko ochrzczony mianem „betonowego molocha”, po wzniesieniu murów okazał się być obiektem drastycznie większym, niż dopuszczały to rygorystyczne wytyczne obowiązującego planu, zakładające odbudowę pierwotnej, smuklejszej bryły z symbolicznym powiększeniem. Mimo burzliwych protestów władz samorządu, inwestor dysponował zielonym światłem od wojewody. Choć w 2022 roku Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego nakazał wstrzymanie prac wskazując na rażące rozbieżności z projektem, firma nie ustąpiła. Dzięki determinacji w procedowaniu projektów zamiennych, kontrowersyjna inwestycja nieubłaganie dobrnęła do finału.
Firma unika też tradycyjnie pojmowanego public relations. Próżno szukać w sieci publicznie dostępnej, dedykowanej witryny internetowej dewelopera, na której z wyprzedzeniem i w sposób transparentny prezentowano by wizualizacje zakopiańskich budów. W momencie zderzenia ze społecznym oporem, przedsiębiorstwo wybiera ścieżkę twardego egzekwowania prawa. Spółka wielokrotnie wytaczała ciężkie działa prawne przeciwko niezależnym mediom – chociażby kierując wezwania przedsądowe z żądaniami finansowymi do redakcji „Tygodnika Podhalańskiego” po publikacji artykułów wnikliwie analizujących uciążliwość ich projektów.
Sam parametr weryfikowalny w najnowszych aktach – kubatura równa 18 620,2 m3 – gwarantuje niespotykany rozmach, jednak budzi uzasadniony niepokój urbanistów i sąsiadów. Dla wizualnego ułatwienia warto przypomnieć, że objętość przeciętnego wolnostojącego domu jednorodzinnego oscyluje zaledwie w granicach 600 do 1000 metrów sześciennych. Obiekt budowlany inny niż budynek mieszkalny jednorodzinny liczący ponad osiemnaście tysięcy metrów to obciążenie równe budowie od dwudziestu do niemal trzydziestu standardowych domów na jednej działce. Wciśnięcie takiej bryły w relatywnie ciasną, i nierzadko posiadającą archaiczną infrastrukturę drogową tkankę miejską Zakopanego, doprowadzi do gigantycznego zatoru komunikacyjnego i obciążenia sieci wodno-kanalizacyjnych. Kategoria obiektu to XIV, co teoretycznie klasyfikuje budynki jako czysto hotelarskie, jednak rynkowa praktyka nierzadko przekształca tego typu zespoły turystyczne w aparthotele – wyprzedawane apartamenty „second home” do intensywnego wynajmu krótkoterminowego.
Zatwierdzenie najnowszej inwestycji przez Starosta Powiatu Zakopane udowadnia, że niezależnie od społecznego sprzeciwu i zwrotów akcji na szczeblach wojewódzkich, wielki kapitał potrafi cierpliwie nawigować przez kruczki polskiego prawa budowlanego. Czy oburzeni obywatele tym razem znajdą drogę odwoławczą w stosunku do najnowszej decyzji? Biorąc pod uwagę długą historię batalii sądowych wokół tego inwestora, wpis w systemie RWDZ to prawdopodobnie jeszcze nie jest ostatnie słowo w sporze o kształt przestrzenny tej dzielnicy.
