Urząd Morski w Gdyni przeprowadzi sztuczne zasilanie brzegu w rejonie Władysławowo–Jurata
Dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni ogłosił postępowanie przetargowe na kompleksowe sztuczne zasilanie brzegu morskiego w rejonie Władysławowo–Jurata. Przedsięwzięcie obejmuje 23,5-kilometrowy odcinek Półwyspu Helskiego i zostanie przeprowadzone w formule „zaprojektuj i wybuduj”. Głównym celem inwestycji jest odbudowa plaż i podwodnych rew zniszczonych przez sztormy, powstrzymanie erozji morskiej oraz zabezpieczenie pasa technicznego, w tym strategicznej infrastruktury komunikacyjnej łączącej miejscowości na mierzei.
Parametry przetargu i formuła „zaprojektuj i wybuduj”
Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzone jest pod numerem referencyjnym ZP.371.34.2026.JG. Informacja o przetargu trafiła do bazy europejskich zamówień publicznych (TED) pod numerem 625602-2026 w dniu 10 września 2026 roku, a termin składania ofert wyznaczono na 25 września 2026 roku na godzinę 10:00. Zamówienie zarejestrowano w Biuletynie Zamówień Publicznych na platformie e-Zamówienia pod identyfikatorem 08df19d9-83bd-523a-db89-6a00014fc3f3.
Przedmiot zamówienia sklasyfikowano pod kodami CPV 45243300-8 (roboty budowlane w zakresie budowy falochronów i umocnień brzegowych) oraz 71322000-1 (usługi inżynierii projektowej w zakresie inżynierii lądowej i wodnej). Zadanie zdefiniowano jako niepodzielne, ponieważ wymaga ścisłej integracji kilku faz wykonawczych: wstępnych pomiarów batymetrycznych i geodezyjnych dna morskiego, sporządzenia dokumentacji projektowej oraz bezpośredniego wykonania prac hydrotechnicznych. Zgodnie z przyjętym harmonogramem zasadnicze roboty zaplanowano na okres od września 2026 roku do lutego 2027 roku.
Zagrożenia erozyjne na odcinku kmH 0,0–23,5
Odcinek objęty postępowaniem rozciąga się od kmH 0,0 do kmH 23,5 kilometraża brzegowego Półwyspu Helskiego. Oznacza to działania ochronne od nasady kosy mierzejowej we Władysławowie, poprzez Chałupy, Kuźnicę i Jastarnię, aż po granicę Juraty od strony otwartego Morza Bałtyckiego.
Półwysep Helski jest wąską formacją piaszczystą ukształtowaną przez dynamiczne prądy morskie i wzdłużbrzegowy transport rumowiska. Układ falowania wywoływany przez wiatry z sektora zachodniego i północno-zachodniego powoduje stałe wypłukiwanie materiału piaszczystego w stronę wschodnią oraz w głąb Zatoki Gdańskiej. W najwęższych partiach mierzei – zwłaszcza w okolicach Chałup i Kuźnicy, gdzie szerokość lądu spada miejscami do zaledwie 100–200 metrów – zniszczenie wydm przednich podczas gwałtownych sztormów zagraża przerwaniem półwyspu. Bezpośrednio za pasem wydm przebiegają bowiem kluczowe szlaki komunikacyjne: droga wojewódzka nr 216 oraz linia kolejowa nr 213 (Reda–Hel).
Technologia refulacji i obieg urobku piaszczystego
W odróżnieniu od ciężkich konstrukcji betonowych, sztuczne zasilanie plaż piaskiem (refulacja) jest zaliczane do tak zwanych metod miękkich (soft coastal engineering). Technologia polega na pobraniu piasku z dna morskiego przez pogłębiarki ssąco-refulujące, a następnie przetłoczeniu mieszaniny wodno-piaszczystej rurociągami refulacyjnymi wprost na brzeg i do strefy podwodnej rewy. Materiał jest następnie równomiernie profilowany przez spycharki gąsienicowe.
Zabieg ten tworzy szeroką, łagodnie opadającą plażę, która w sposób naturalny rozprasza niszczycielską energię fal sztormowych z dala od podstawy wału wydmowego. Dodatkowym atutem przedsięwzięcia jest powiązanie prac refulacyjnych z utrzymaniem bezpieczeństwa żeglugi. Znaczna część piasku wykorzystywanego do zasilania wybrzeża pochodzi z regularnego oczyszczania i pogłębiania toru podejściowego do Portu Władysławowo oraz wyznaczonych osadników podwodnych.
Parametry robót refulacyjnych w rejonie Zatoki Gdańskiej i Półwyspu Helskiego
W 2026 roku Urząd Morski w Gdyni przeprowadził szereg interwencyjnych i planowych zasileń w pasie technicznym. W marcu 2026 roku w Kuźnicy na 700-metrowym odcinku wtłoczono ponad 160 tys. m³ piasku, dzięki czemu szerokość plaży wzrosła z około 20 do nawet 90 metrów. Z kolei w sierpniu 2026 roku po letnich sztormach, które naniosły piasek w rejon wejścia do Portu Władysławowo, około 60 tys. m³ wydobytego urobku skierowano na przyległy odcinek 700 metrów plaży miejskiej.
Poniższe zestawienie przedstawia porównywalne parametry zasileń brzegowych zrealizowanych oraz przygotowywanych w jurysdykcji gdyńskiego urzędu morskiego:
| Lokalizacja / odcinek brzegowy | Długość strefy brzegowej (m) | Kubatura zasilania (m³) |
|---|---|---|
| Kuźnica (Półwysep Helski) | 700 | >160 000 |
| Władysławowo (rejon toru portowego) | ok. 700 | ok. 60 000 |
| Rewa | 2650 | 275 003 |
| Babie Doły | 900 | 161 057 |
| Mechelinki | 1000 | 101 697 |
| Dane: Urząd Morski w Gdyni / UZP |
Różne metody ochrony polskiego brzegu
Sztuczne zasilanie w rejonie Władysławowo–Jurata stanowi element wieloletniego programu ochrony brzegów morskich, którego celem jest stabilizacja linii brzegowej przy zachowaniu jej naturalnego charakteru. Podejście to różni się w zależności od lokalnych warunków geologicznych i hydrologicznych. Podczas gdy w zachodniej części polskiego wybrzeża administracja morska wznosi sztywne budowle hydrotechniczne, takie jak ostrogi w gminie Rewal, na Półwyspie Helskim priorytetem pozostaje metoda elastycznego zasilania rumowiskiem.
Podpisanie umowy z wyłonionym wykonawcą w formule „zaprojektuj i wybuduj” pozwoli na przeprowadzenie kluczowych robót czerpalno-refulacyjnych w okresie jesienno-zimowym 2026/2027, kiedy presja turystyczna na plaże wygasa, a ryzyko wystąpienia niszczycielskich cofek sztormowych na Bałtyku jest najwyższe.
